دفعه پیش دو روز نبودم خوب کاراتون کردید ولی اندفعه زرشک

توجه              توجه

تا دورز دیگه

              این وب زیبا

                            بسته میشود

                                              بوس بوس

                                                            امضا : هکر

بمان اما این بار نه دیگر از آن ماندن هایی که رفتن داره

این بار به زبان عامیانه بمان ،

                       به زبان همه که وقتی تنها می شوند

  ماندن کسی را زیر لب با صاحب آسمان ها در میان می گذارند

یک بار به خاطر کسی که یک عمر برایت مرد ،           بمان

عزیزم !

    جدایی اولش قانون نبود

تبصره ای کوچک لای تقویم یک انسان شکست خورده از عشق بود .

من نمی دانم ، تو خواستی تاریخ مرگ کدام گل را از تقویم آن دوست بد اقبال در بیاری

که چشمت به تبصره افتاد و میلت کشید

                                              قانونش کنی.

تو با یک کلمه سقوط می کنی  ، یا به معراج می روی !

کلمه می تواند تو را مشتاق کند . مثل " دوستت دارم "

کلمه می تواند تو را ویرا ن کند ، مثل " از تو بیزارم "

کلمه می تواند تو را تلخ کند ، مثل " خسته ام "

کلمه می تواند تو را سبز کند ، مثل " خوشحالم "

کلمه می تواند تو را زیبا کند ، مثل " سپاسگزارم "

کلمه می تواند تو را سست کند ، مثل " نمی توانم "

کلمه می تواند تو را پیش ببرد ، مثل " ایمان دارم "

کلمه می تواند تو را خاموش کند ، مثل " شانس ندارم "

کلمه می تواند تو را آغاز کند ، مثل " از همین لحظه شروع می کنم "

از همین نقطه ، تغییر می کنم ، ا ز همین دم یک طرح نو می زنم ، می توانم ،

می خواهم ، می شود !!

من دری که با کلید آن تو را شناختم

                                             هرگز نخواهم بست .

حتی اگر تمام عاقلان دنیا مرا به جرم راندن عقل از پنجره تفکر

پای میز محاکمه ببرند به جرات می گویم خیلی پر رنگ تر از دوست داشتن تو

                                   دوستت دارم

عاشقی ایثار تمامی وجود              برای دیگری

لبخند زیرکانه ی یاس به پروانه ی آزا د

                                                 نقطه ی عطف ارادت دل با دل

عاشقی توا ضع شمع به پروانه

                                        یکی شدن قدم ها ، در یک راه

همراهی قلب ها

                    در سرمای روزگاران .

عاشقی ، گذر از برهوت من  به بوستان ما

عاشقی ، بارش باران محبت

                                    بر دوش خسته ی وجود

 گذر از کوره راه تنهایی

                           و رسیدن به شاهراه ، ما شد ن

عاشقی انعکاس لبخند  بر روی لب های دیگری

طواف دل ،

               گرداگرد کعبه ی محبت

عاشقی را نمی توان آموخت

                                    عاشقی را باید حس کرد

با آن ، باید نفس کشید

                     و در پایان

                                     باید عاشق مرد

گاهی خبر بگیر ببین اینی که به زور اسمشو گذاشتن زندگی

چه جوری بدون تو ،

                      به کام آرزوای یه آدم زهرش میشه

یه لطفی کن هر ثانیه  به این فکر نازنینت یاد آوری کن

           ببین من چقدر دوست دارم